جنگ کلنگچی
"جنگ کلنگچی"
که "ایل بزرگ
بهداروند"
در مقابل شاهان ظالم قاجار سر خم نکرد و با آنها باج نداد:
ار بگوم ایلم چه کرد، در طول
تاریخ/به خدا ملا به لاشت، ایبون سیخ/شاه قاجار سی ایلم، نوشته نامه/
زغالی ز تون ایخوم،دستوری دامه/اسدخان جواب نوشت، بلکم من خو/
ار که پشت گوش، بنی ده تیر و برنو/مالیات به
تو نیدوم، حتی یه دینار/وقتی که به ایل دارم، شیری چی نمدار
/ار تو شاه قاجاری، مو هم یه
شاهم/هر وقت که به جنگ بگوی، وابات ایاهم/
ارتش شاه ظالم، رسی به زرده/دستور دا به
ارتشس، کوهنه بگرده/ایل مو سنگر گرهد، به من تنگه/
شاه اسد نهیو بدا که روز جنگه/پشت دادن
به پشت یک، شیرون دلدار/تش وندن به ارتش او شاه قاجار/
اسم جنگسه نهادن، جنگ کلنگچی/
بهداروند دین شانه، خوس کرده قیچی/جنگ مکن جلو مگر، ای شاه قاجار/
تش ونه به ارتشت،
خانی چی نمدار/کاظم خان سنگر گرهد، جلو قاجار/
کلنگچی کشته ز سون، سرهنگ تیمسار/یاد
کنم ز آحسین قمه طلانه/وا گویلس نابود بکرد، ارتش شانه/
کلنگچی جنگ اکنه حیسه سواره/
آشهواز نهیو ایده، شاه به فراره/دشمنون بهداروند، ویدن به میدون/
صدتانه ز پا ونده نجفقلی خون/
دو سوار جنگین، ویدن در مال/مندنی بک کاله، شیری چی صیدال/
مو بگوم ز غیرت خان نمونه/علی
صالح خان قرق بکرد، پای زردکونه/دو خان گپ، دو شیرنر، بزن بهادر/
زردنه قرق کردن، عزیز و تمبر/
هندوستان فتح کردن، شیر به تکی شیر/حاتم خان منجزی، حاکم کشمیر/
مو بگوم ز دلداری،جعفرقلی خان/شاه ز ترسس خو نداشت، پاتخت تهران/
یاد کنم ز شیرنر، جنگ سفید دشت/
مهمدخان آلجمالی، بدین شاه گشت/تفنگ خدادادخان، سه تیر روسه/
من جنگ دشت شیر، هی
تیگ ابوسه/محراب خان برنو بدست، کمیت سواره/
شاهنشاه به دشت شیر، پا به فراره/
ور پا شیرم کشین، نرمیش کال کال/اورده قر به نظام، خانی چی اسمال/
ار بخوم به شعر بگوم، ایل و تبارم/
چند سالی طول اکشه، مو کم ایارم/روح خانا ایلمه، خدا بکن شاد/
پویش بهداروندم ز سون کنم
یاد...
شاعر: پویش محمدی منجزی بهداروند
شناخت طایفه کیارسی